Bring Your Own Device: werknemers maken de dienst uit – Frankwatching #yam

Bring Your Own Device: werknemers maken de dienst uit

0

Door van Citrix

op dinsdag 27 september 2011 om 14:00 uur

Het lijkt al zo lang geleden dat het bedrijfsleven de trendsetter was in de adoptie van nieuwe technologieën. Ga maar na: chat, sociale netwerken, smartphones, apps – ze werden eerst omarmd door consumenten, het bedrijfsleven volgt steeds op een afstand.

Schoorvoetend

Er lijkt een beweging te ontstaan die inziet dat het slim is om in te spelen op deze ‘consumerization’-trend (in plaats van eerst verbieden, dan schoorvoetend toestaan en dan alsnog omarmen). De term Bring-Your-Own (BYO) is steeds vaker te horen en is de meest concrete maatregel die organisaties kunnen nemen om de technologische vooruitgang binnen de bedrijfsmuren te halen. Kortweg komt het erop neer dat werknemers hun eigen laptop, tablet, PC of smartphone mogen gebruiken op de werkvloer. Sommige bedrijven kiezen er zelfs voor om apparaten gedeeltelijk of helemaal te vergoeden. Niets nieuws misschien: maar juist de vrije keuze in apparaat is de kern van de BYO-beweging. Laptop of tablet, Windows of Mac; werknemers hebben de keuze.

Beleid

Hoewel Bring-Your-Own dus duidelijk bezig is aan een opmars in het bedrijfsleven, hebben veel organisaties nog geen officieel beleid op dit gebied: slechts 44 procent. De verwachting is wel dat dit beeld snel zal veranderen. Maar liefst 94 procent is van plan om tussen nu en 2013 een formeel BYO-beleid op te stellen.

Nederland koploper

Bij Citrix hebben we een internationaal onderzoek laten uitvoeren door Vanson Bourne. De vragen in deze zogeheten BYO-index zijn voorgelegd aan 700 IT-professionals in zeven landen. Wat het meeste opviel, is dat er relatief weinig bedrijven te vinden zijn waar BYO helemaal niet voorkomt: ruim negen op de tien organisaties (92%) heeft ermee te maken. Dit betekent overigens niet dat negen op de tien werknemers een eigen apparaat meenemen naar de werkvloer: het percentage ligt nu op ongeveer 28 procent. Wat me minder verbaast (maar wel trots maakt) is dat Nederland koploper is onder de onderzochte landen: het percentage ligt nu op 30 procent, over twee jaar is dat naar verwachting 37 procent.

…maar wel zelf betalen graag

Ook opvallend is dat Nederlandse werkgevers vaker dan gemiddeld geen financiële bijdrage leveren aan een BYO-programma: bijna vier op de tien werknemers betaalt alles zelf. Het wereldwijde gemiddelde 10 procent lager. Slechts 28 procent van de werkgevers betaalt alles: wereldwijd is dat 50 procent. Uitschieter in deze categorie is India (58% betaald), wat de populariteit van BYO in dit land zou kunnen verklaren.

De toekomst heet ‘tablets’

Het apparaat dat het meeste wordt meegenomen naar de werkvloer is (nu nog) de laptop: in 38% van de organisaties wordt minimaal één privé-laptop gebruikt. De verwachting is dat tablets een enorme opmars gaan maken: nu worden privé-tablets nog gebruikt in acht procent van de organisaties, de verwachting is dat dit bijna zal verdrievoudigen in 2013 (naar 23 procent).

De voornaamste redenen om privé-apparaten toe te staan op de werkvloer:

  • Het mogelijk maken van telewerken
  • Hogere productiviteit
  • Het aantrekken en behouden van talent en jonge medewerkers
  • En natuurlijk kostenbesparingen (minder investeringen in apparatuur, minder behoefte aan IT-training en IT-ondersteuning)

Uiteindelijk blijven cijfers ook maar cijfers. Om erachter te komen hoe belangrijk het is voor young professionals en studenten om hun eigen apparaat mee te kunnen nemen naar de werkvloer, zijn we de straat op gegaan. Wat verwachten ze van hun (toekomstige) werkgever en wat komen ze tegen in de praktijk?

Staat jouw werkgever het gebruik van je eigen apparaten toe op het werk? En zo ja, krijg je er een vergoeding voor of komt het helemaal voor eigen rekening?

33
inShare

Met het risico dat het nu twee keer op Posterous komt.

Bring Your Own Device: werknemers maken de dienst uit – Frankwatching #yam

Bring Your Own Device: werknemers maken de dienst uit 0 Door Nienke Schipper van Citrix Print op dinsdag 27 september 2011 om 14:00 uur Het lijkt al zo lang geleden dat het bedrijfsleven de trendsetter was in de adoptie van nieuwe technologie??n. G…

Bring Your Own Device: werknemers maken de dienst uit

0

Door

van Citrix

op dinsdag 27 september 2011 om 14:00 uur

Het lijkt al zo lang geleden dat het bedrijfsleven de trendsetter was in de adoptie van nieuwe technologie??n. Ga maar na: chat, sociale netwerken, smartphones, apps ??? ze werden eerst omarmd door consumenten, het bedrijfsleven volgt steeds op een afstand.

Schoorvoetend

Er lijkt een beweging te ontstaan die inziet dat het slim is om in te spelen op deze ???consumerization???-trend (in plaats van eerst verbieden, dan schoorvoetend toestaan en dan alsnog omarmen). De term Bring-Your-Own (BYO) is steeds vaker te horen en is de meest concrete maatregel die organisaties kunnen nemen om de technologische vooruitgang binnen de bedrijfsmuren te halen. Kortweg komt het erop neer dat werknemers hun eigen laptop, tablet, PC of smartphone mogen gebruiken op de werkvloer. Sommige bedrijven kiezen er zelfs voor om apparaten gedeeltelijk of helemaal te vergoeden. Niets nieuws misschien: maar juist de vrije keuze in apparaat is de kern van de BYO-beweging. Laptop of tablet, Windows of Mac; werknemers hebben de keuze.

Beleid

Hoewel Bring-Your-Own dus duidelijk bezig is aan een opmars in het bedrijfsleven, hebben veel organisaties nog geen officieel beleid op dit gebied: slechts 44 procent. De verwachting is wel dat dit beeld snel zal veranderen. Maar liefst 94 procent is van plan om tussen nu en 2013 een formeel BYO-beleid op te stellen.

Nederland koploper

Bij Citrix hebben we een internationaal onderzoek laten uitvoeren door Vanson Bourne. De vragen in deze zogeheten BYO-index zijn voorgelegd aan 700 IT-professionals in zeven landen. Wat het meeste opviel, is dat er relatief weinig bedrijven te vinden zijn waar BYO helemaal niet voorkomt: ruim negen op de tien organisaties (92%) heeft ermee te maken. Dit betekent overigens niet dat negen op de tien werknemers een eigen apparaat meenemen naar de werkvloer: het percentage ligt nu op ongeveer 28 procent. Wat me minder verbaast (maar wel trots maakt) is dat Nederland koploper is onder de onderzochte landen: het percentage ligt nu op 30 procent, over twee jaar is dat naar verwachting 37 procent.

???maar wel zelf betalen graag

Ook opvallend is dat Nederlandse werkgevers vaker dan gemiddeld geen financi??le bijdrage leveren aan een BYO-programma: bijna vier op de tien werknemers betaalt alles zelf. Het wereldwijde gemiddelde 10 procent lager. Slechts 28 procent van de werkgevers betaalt alles: wereldwijd is dat 50 procent. Uitschieter in deze categorie is India (58% betaald), wat de populariteit van BYO in dit land zou kunnen verklaren.

De toekomst heet ???tablets???

Het apparaat dat het meeste wordt meegenomen naar de werkvloer is (nu nog) de laptop: in 38% van de organisaties wordt minimaal ????n priv??-laptop gebruikt. De verwachting is dat tablets een enorme opmars gaan maken: nu worden priv??-tablets nog gebruikt in acht procent van de organisaties, de verwachting is dat dit bijna zal verdrievoudigen in 2013 (naar 23 procent).

De voornaamste redenen om priv??-apparaten toe te staan op de werkvloer:

  • Het mogelijk maken van telewerken
  • Hogere productiviteit
  • Het aantrekken en behouden van talent en jonge medewerkers
  • En natuurlijk kostenbesparingen (minder investeringen in apparatuur, minder behoefte aan IT-training en IT-ondersteuning)

Uiteindelijk blijven cijfers ook maar cijfers. Om erachter te komen hoe belangrijk het is voor young professionals en studenten om hun eigen apparaat mee te kunnen nemen naar de werkvloer, zijn we de straat op gegaan. Wat verwachten ze van hun (toekomstige) werkgever en wat komen ze tegen in de praktijk?

Staat jouw werkgever het gebruik van je eigen apparaten toe op het werk? En zo ja, krijg je er een vergoeding voor of komt het helemaal voor eigen rekening?

33
inShare

Met het risico dat het nu twee keer op Posterous komt.

Nictiz.nl – Nieuws – Onderzoek: succesfactoren patiëntportalen #yam

Nictiz heeft een verkennend onderzoek laten uitvoeren naar de succesfactoren van patiëntportalen. Dat online patiëntinzage van belangrijke toegevoegde waarde voor artsen en patiënten kan zijn, wordt wel duidelijk uit de ervaringsverhalen van de voor dit onderzoek geïnterviewde patiënten en artsen. Patiëntportalen kunnen ondermeer een bijdrage leveren aan het vertrouwen in de arts, aan gedeelde besluitvorming, de voorbereiding van patiënten op het consult, aan het verwerken van het ziekteproces, aan gegevenskwaliteit en aan de beschikbaarheid van medische gegevens.

 

Succesfactoren
De succesfactoren van patiëntportalen zijn te beschrijven in een ‘tweetrapsraket’:

  • Waarom gaat een patiënt een portaal überhaupt gebruiken?
  • Waarom blijft een patiënt (en arts) het portaal gebruiken en heeft een portaal dus toegevoegde waarde?

 

Eén van de succesfactoren voor het gaan gebruiken van een portaal blijkt communicatie over het portaal te zijn. Een patiënt kan via brochures op het portaal gewezen worden, maar persoonlijke verwijzing door de arts lijkt het beste te werken.

 

De andere succesfactoren en meer informatie over de opzet van het onderzoek vindt u in de publicatie ‘De succesfactoren van patiëntportalen: een verkenning’. Voorafgaand aan dit onderzoek, heeft Nictiz samen met de NPCF in mei 2011 een overzicht gemaakt van bestaande patiëntportalen die nu al toegang geven tot eigen medische gegevens: ‘Patiëntportalen in Nederland‘.

 

Nictiz zet met behulp van ICT de informatiebehoefte van de patiënt centraal. Als u meer wilt weten over deze activiteiten dan kunt u contact opnemen met Marinka de Jong (programmamanager).

Nictiz.nl – Nieuws – Onderzoek: succesfactoren pati??ntportalen #yam

Nictiz heeft een verkennend onderzoek laten uitvoeren naar de succesfactoren van pati??ntportalen. Dat online pati??ntinzage van belangrijke toegevoegde waarde voor artsen en pati??nten kan zijn, wordt wel duidelijk uit de ervaringsverhalen van de vo…

Nictiz heeft een verkennend onderzoek laten uitvoeren naar de succesfactoren van pati??ntportalen. Dat online pati??ntinzage van belangrijke toegevoegde waarde voor artsen en pati??nten kan zijn, wordt wel duidelijk uit de ervaringsverhalen van de voor dit onderzoek ge??nterviewde pati??nten en artsen. Pati??ntportalen kunnen ondermeer een bijdrage leveren aan het vertrouwen in de arts, aan gedeelde besluitvorming, de voorbereiding van pati??nten op het consult, aan het verwerken van het ziekteproces, aan gegevenskwaliteit en aan de beschikbaarheid van medische gegevens.

 

Succesfactoren
De succesfactoren van pati??ntportalen zijn te beschrijven in een ???tweetrapsraket???:

  • Waarom gaat een pati??nt een portaal ??berhaupt gebruiken?
  • Waarom blijft een pati??nt (en arts) het portaal gebruiken en heeft een portaal dus toegevoegde waarde?

 

E??n van de succesfactoren voor het gaan gebruiken van een portaal blijkt communicatie over het portaal te zijn. Een pati??nt kan via brochures op het portaal gewezen worden, maar persoonlijke verwijzing door de arts lijkt het beste te werken.

 

De andere succesfactoren en meer informatie over de opzet van het onderzoek vindt u in de publicatie ???De succesfactoren van pati??ntportalen: een verkenning???. Voorafgaand aan dit onderzoek, heeft Nictiz samen met de NPCF in mei 2011 een overzicht gemaakt van bestaande pati??ntportalen die nu al toegang geven tot eigen medische gegevens: ‘Pati??ntportalen in Nederland‘.

 

Nictiz zet met behulp van ICT de informatiebehoefte van de pati??nt centraal. Als u meer wilt weten over deze activiteiten dan kunt u contact opnemen met Marinka de Jong (programmamanager).

Writing in Restaurants

I hadn???t typed anything in three days. The laundry was done, the bookshelf re-organized, and the beer bottles thrown out. Even the taxes from the last three years got filed. I???d read somewhere that all the big boys wrote in cafes and restaurants, …

I hadn’t typed anything in three days.

The laundry was done, the bookshelf re-organized, and the beer bottles thrown out.

Even the taxes from the last three years got filed.

I’d read somewhere that all the big boys wrote in cafes and restaurants, and I thought the same strategy might get my own words going again.

Hemingway, Joyce, and Miller had the Paris cafes.

Burroughs had the dens of Tangiers.

Even Dostoyevsky had those chic Siberian bistros.

I had Portland, which was said to be God’s gift to all things Art and Literary. My odds were good.

I hung up the bathrobe and headed into town.

It was a small place, perfectly stripped and restored to the brick and beams. Local original Art dotted the walls, and the Barista behind the copper counter sported a moustache.

Everybody in there was twenty-three. For a moment, I thought I’d stepped into an Apple store, but at second glance, there were a few Moleskines scattered around.

“Hi,” I said to the Barista.

He didn’t respond, he just stood there looking at me like I was the biggest asshole that ever walked into the place.

“Uh, coffee. Black please,” I said.

“Indonesia or Latin America?”

“What’s better for getting immortal sentences down?” I asked.

He stared at me.

“Look, just give me a Mirror Pond.”

He reached down, slowly, grabbed the bottle from the little cooler, uncapped it, and poured it into a glass.

I paid and went looking for a table. The only thing available was a small round one in the middle of the room. I put the beer and my old legal pad down on it and settled in.

Not being accustomed to public writing, I sat and looked around at the others for a while. They all seemed earnest and engrossed in their work, they were really sweating it. Really writing.

The machine hissed behind the counter, and dishes and silverware were banging around in the back room.

A few more twenty-three year olds walked in, got their hot Latin Americas, sat down.

At the table next to me, two of them were arguing whether Foucault was a postmodern or a modern. I didn’t know what Foucault was, wasn’t, or wore on Saturdays, but I was fairly sure he wanted me to get some words out.

I drank my beer and got to it. Just as I was bringing the pen to paper — a brilliant sentence that the world never would’ve forgotten — another twenty-three came swinging out of the bathroom.

He’d been in there the whole time, and the foul fragrance of his recent work trailed behind him. I blanched, trying not to make much of it, but the kid must’ve been living on nothing but coffee, cigarettes, and chili fries for months.

Nobody else seemed to notice or care. They kept on writing, as if it were some kind of great literary burden to bear.

“What’re you working on?” the guy to my left asked.

I didn’t want to open my mouth just yet, but I managed, “A story.”

“You a writer?”

I didn’t look up, hoping he’d take the hint, “Once in a while.”

“That’s cool man. I’m a writer too, I go to a writing circle every Wednesday night and get my stuff critiqued.”

“That sounds just like a sweaty daymare I had last week,” I said.

He didn’t know how to take it, so he turned and started in on the girl next to him.

I looked down at my yellow page, and there wasn’t a single word on it. The One True Sentence I’d been given moments before had lifted with the fog from the bathroom, and was gone forever.

I sat there for another ten minutes before giving up. I finished the beer, collected the legal pad and pen, and moved to get out of there.

As I pushed through the door, I heard the Barista say, “Asshole.”

I didn’t care what Hemingway, Joyce, Miller, or Dostoyevsky thought, this writing in restaurants thing was horseshit.

My money was on old Foucault. Postmodern, modern, or otherwise, he must have been a stay-home-and-write-in-your-shorts-and-bathrobe man.

So I drove home, locked the door, and got this story out.

Writing in Restaurants
by Robert Bruce
robertbruce.com

from robertbruce.com http://bit.ly/p3pHY4

via ifttt

The Instant Consultant from Google Reader Starred

If you???re looking for a way to make extra money or start an all-new business, I???m working on a project that will help you do just that. Until then, the best ideas are usually free, and I learned long ago to give away as much as possible. To st…

If you’re looking for a way to make extra money or start an all-new business, I’m working on a project that will help you do just that. Until then, the best ideas are usually free, and I learned long ago to give away as much as possible.

To start with, read through all of these responses. Many of them won’t work for you, but I’ll bet some will. And here’s another one, from me.

You can become a consultant for hire in less than a day—this post will give you everything you need to get started.

First, understand an important principle: most consultants aren’t actually trained as such. There is no “consulting school” or consulting degree. Instead, a successful consultant is simply someone who has learned to craft their knowledge into a marketable offer.

Therefore, your first and most important step is to identify something you can offer that other people will value so much that they will gladly exchange money for it.

Areas of expertise that people will a) be interested in, and b) pay good money for include the following:

Dating | Wellness | Lead Generation | Data Recovery

How to get out of traffic tickets / jury duty / other undesirable action

How to get something for less, or make some kind of substantial improvement in a shortened period of time

Whenever possible, avoid generic concepts—don’t be a “life coach” or a “small business consultant.” Be SPECIFIC. Hone in on the skill you choose, and be able to clearly explain what you offer.

An example: while I was writing the manuscript for my next book (we’ll get to that at some point—it’s still a long ways off), I was impressed with Gary Leff’s story. Gary is a travel expert and one of the few people more experienced than me at travel hacking (he’s the guy I go to when I get stuck). Gary noticed that his friends and family kept asking for help with their reservations, so he decided to try offering it as a service.

I think this idea is fascinating, because the service is essentially something you could do on your own for free—yet there is a long line of people happily willing to pay for it. Why would you pay someone a significant fee ($250) to do something that you could do for free? It’s simple: Gary is very good at his job. He books international, premium class plane tickets for people that would ordinarily cost $5,000 or more.

This kind of specialized service is a perfect example of crafting knowledge into a marketable offer. (He told me in a recent interview that his biggest challenge is having far more demand than he can reliably meet.)

Figuring out a clear value offering is the most important part of becoming an instant consultant, so if you get stuck at some point, it’s what you should come back to. However, it’s also true that many smart people with marketable skills never get around to doing anything about it, simply because they fail to take the NEXT steps.

Therefore, once you have a specific skill, or at least something close, you now move to these specific steps:

1. Create a basic, one-page (or less than 5-pages) website.

It doesn’t need to be beautiful or overly complicated. Your goal is not to create a masterpiece, but to create something that works—you can worry about the design awards later, because first you need a way to get paid. Go to WordPress.org to get your free site. Just need a header? Reese now does that on the cheap.

2. Get a PayPal account for free.

You may already have one, so you can safely skip this step if that’s the case. Bonus! If not, PayPal works in almost every country I’ve been to… currently 163. (They have their own count of the number of countries, which shows that they are better at helping people exchange money than they are in traveling the world.)

3. Create an offer.

An offer is where you put your skills and knowledge into a here’s-what-you-hire-me-for summary. The message you send with a good offer looks like this:

Dear Prospective Client,

You have a problem, and I have the solution. My fee is [x]. You can hire me over here.

In Gary’s example, the problem is “we have all these miles but don’t know how to use them.” The solution is proven through Gary’s own trips and all of the happy clients he has served. His fee is clearly listed, and to hire him, you simply click a button. This leads to step 4:

4. Make sure it is very easy to hire you.

A lot of consultants (of all kinds) don’t post their fees, requiring prospective clients to inquire first. This only makes sense if the person is truly booked up most of the time and is not actively seeking new business. If you want new business, like anyone becoming an instant consultant, be sure you a) post your price, and b) make it easy to be hired.

Think of it like this:

Basic Website –> [PayPal Account] –> Offer –> Hired

***

These four steps are all you really need, but to be safe, make a test purchase from your very-simple-website to ensure all goes well. Ask a few friends to carefully review your basic website for errors or suggestions for easy-to-make improvements.

Congratulations! You are now a consultant for hire.

You may wonder what comes next. If clients do not immediately come running, it is probably for one of two reasons:

a) Your offer is poor or unclear

b) You haven’t done enough hustling

If a, refer to the earlier section. Have you really identified a clear, specific need that other people are willing to pay for? All roads lead to this question.

If b, read up on hustling. The not-so-hidden secret to hustling is helping people. Becoming an instant consultant is a way for you to help people and get paid for it. To learn about building real relationships, read Chris Brogan and try to keep up (he writes a lot, and it’s all good).

As you serve your clients, ask them for referrals: this is where most new business will come from. You can improve your site and your skills, learn about increasing income, consider expansion opportunities, increase the systemization of how you deliver services, blah, blah, blah. But mostly you need to get started and retain your first client.

With the information in this post, you can open your consulting practice tomorrow. Oh, and one more thing: don’t actually call yourself a consultant, because that sounds boring. Better titles: strategist, solution-provider, alchemist, magician.

I hope this plan of action is helpful for someone out there. If you become an instant magician, come back and let us know.

###

Image: Beaver

from The Art of Non-Conformity ?? 3??5 http://bit.ly/r1vyy5

via ifttt