Categories
Blog

Staddijkloop 5 oct

Op dezelfde dag als de Brussels Marathon loop ik samen met Emil in Nijmegen de Staddijkloop. Een hele leuke kleine loop door het Staddijk park in Nijmegen. Emil en ik zijn samen naar de Zevenheuvelenloop aan het toewerken.

Vandaag was een extreem goede dag om te lopen, voor mij in ieder geval, lichte motregen betekent veel zuurstof in de lucht. De start is een beetje rommelig omdat 5 en 10 km tegelijk starten en het pad in het park niet echt veel breder is dan een metertje of drie. Emil en ik hebben het een beetje verkend van te voren met het inlopen tot km 1 en het is enorm modderig op de paden omdat ze bezig zijn de vijvers opnieuw te voorzien van houten afzettingen of zoiets.

Ik zeg nog tegen Emil om op te letten met het bochten nemen. Niks teveel gezegd als we eenmaal onderweg zijn. Ik kan al vrij snel mijn eigen tempo gaan lopen omdat het kort na de start al meteen uitelkaar waaiert. De eerste km kom ik door in 4 min. Dit gaat wel heel erg hard van start. Mijn hartslag loopt op naar 185 en dat lijkt prima vol te houden. Ik besluit iets terug te nemen, te kijken of mijn hartslag naar 180 kan en 4.15 per km. Mijn eerste doel onder de 48 min ( de tijd van de 10 km doorkomst in Tilburg Ten Miles) lijkt al meteen in zicht te komen. Ik denk aan onder de 45 min. Eerst maar eens zien hoe de volgende kilometers gaan. Het pad gaat na een kleine kilometer over in een pad van nauwelijks een halve meter breed. Het is erg glibberig en zaak je voeten en schoenen goed neer te zetten.

Km 2 en 3 gaan in 4.15 en 4.23. Het tempo zit erin. De hartslag blijft op hetzelfde nivo hangen en de ademhaling is 4 keer per 2 stappen. Alles in de making voor een prima tijd.??

Kilometer vier en vijf zijn aan de achterkant van de route waar de wind recht op de kop staat. Ik kan bij de eerste doorkomst een beetje meeliften achter een medeloper. Erg prettig om een beetje uit de wind te kunnen lopen. Op weg naar de eerste 5 kilometer punt. Ik ben benieuwd naar de doorkomst tijd. 21.15 !!??

Dat wordt onder de 45 minuten lopen. Zal niet makkelijk worden maar de tweede helft laat ik niet zoveel verval toe. Ik besluit mijn tempo te handhaven op 4.20-4.25 en te kijken hoever we kunnen komen.

De tweede ronde loop ik helemaal alleen tot aan km 7 zo’n beetje. Op dat moment hoor ik een loper zich optrekken aan mijn voorsprong. Mijn tactiek wordt hem langzaam dichterbij laten komen en dan meeliften tot aan de finish. Ik hoef niet van hem te winnen; ik loop alleen maar voor mijn eigen eindtijd.??

Het duurt tot km 8 dat hij bij is en met hem op kop tegen de wind in kom ik de laatste twee kilometer prima door. Na km 9 wordt het toch wel erg lastig, ik laat mijn medeloper los en probeer zo goed en zo kwaad als het kan naar de finish te komen. Ik probeer nog enigszins te versnellen waar het kan, maar het vlammetje gaat langzaam uit. Kort na de finish is het echt klaar en kost het me minuten om bij te komen.

Wat een finish in 43.09. Ik ben meer dan tevreden. Gemikt op 48, 45 acceptabel maar 43 nog wat is natuurlijk boven alle verwachting.

Op naar 16 november, dit smaakt naar meer.

Categories
Blog

Run Bike Run

tegenwoordig ga ik vaak rennend naar de spinning klas en rennend ook weer terug. Al met al een anderhalf uur training waarbij ik bijna een uur in zone 3 verkeer. Met mijn nieuwe hartslagmeter zie ik in percentages wat ik loop. Aan hartslag, zone, verbranding van kcal etc. Leuk om te zien. Motiverend om er een extra schepje boven op te doen.

Gisteren in het park 8x 400 getraind met 1.48 minuut per 400 mtr. Da’s mijn 10 km tempo als ik zondag probeer de 45 min weer eens te halen tijdens de Staddijkloop hier in de buurt. Ik ga samen met Emil alhoewel ik niet weet of hij ook een echt snelle tijd wil gaan neerzetten. Ik begreep dat hij gisteren het parkours van de 7Hloop nog een keer heeft gelopen. Ik ben benieuwd hoe dat is gegaan.

Ik zelf heb heerlijk getraind in ieder geval.
Ik las zojuist dat Haile de waanzinnige tijd van 2.03.59 heeft gelopen in Berlijn. Er zit geen maat op die man. Wat baal ik ervan dat ik die race niet gezien heb. In het bericht in de VK stond iets over de race in Peking die hij uiteindelijk niet gelopen heeft en blij toe zegt te zijn. Binnenkort gaat hij zich wel meten met andere snelle lopers. Maar hoe je het ook went of keert dit is een prestatie die je niet kunt plaatsen, ik heb er in ieder geval geen woorden voor.

Categories
Blog

Andere prioriteiten

Gelukkig is het lopen niet zo moeilijk als met regelmaat iets in mijn blog schrijven.
De laatste dagen erg lekker aan het trainen geweest. Vanmorgen gespind (?). Nou ja in ieder geval heel hard op de fiets rondjes getrapt dat het een lieve lust was.
Erg lekker.
Morgen weer een lange duurloop op de agenda. Ik wil 14 km trainen in een laag tempo. Ik heb mezelf een nieuwe hartslagmeter kado gedaan omdat mijn oude Timex Ironman het na 7 jaar trouwe dienst helemaal opgegeven had.

Afgelopen week op de loopband woensdag een heerlijke interval training achter de rug. 8 x 400 meter in tempo 14 p/u. Dat voelde erg goed moet ik zeggen. De volgende dag wel wat kleine pijntjes hier en daar, maar dat mag ook wel van een 40-jarige lijkt me zo…

Morgen heb ik er zin in om te gaan lopen. Zal mij benieuwen hoe de marathon in Peking vannacht verloopt. Hij begint om 01.30 uur NL tijd, maar ik ga er toch niet voor wakker blijven denk ik zo. Morgen is er ook een gratis dance festival in het GoffertPark waar we even willen gaan kijken.
Hopelijk blijft een beetje lekker weer morgen. Vandaag tussendoor nog even lekker naar het zwembad geweest. Was tussen de bewolking door best fijn om hier en daar even de zonneschijn op de huid te voelen.

Morgen wil ik lekker lopen op hartslag en muziek. Ik ga rustig van start en hopelijk blijkt het een lekkere training.

Ik ga nu lekker slapen en morgen gezond weer op. Als het zo door loopt wordt het toch een beetje een nieuwe uitdaging in November.

Categories
Blog

Regelmaat

Het begint er weer een beetje in te komen; regelmaat. Dit weekend op vrijdag en zondag 10 km gelopen. De eerste keer heen naar Wijchen (mijn ouders wonen daar)

Het liep totaal niet, geen tempo, geen flow, weinig energie. Voelde niet goed. Moest echt mijn best doen om het binnen een uur te doen. Het is bijna tien kilometer, dus dat leek nergens op.
Toch volhouden en uiteindelijk wel binnen het uur daar. Het is nog steeds wennen dat het oude nivo er nog niet is.

Doorzetten is het enige dat mogelijk is. Mijn knie nblijft zich goed gedragen, ook wanneer ik zulke lange stukken asfalt meeneem in het parcours. Dus eigenlijk is er niets te klagen.

Zaterdag toch maar weer een uurtje spinnen ertegenaan knallen. Om 9 uur in een klasje op zaterdagmorgen heeft toch iets onwezenlijks meot ik blijven bekennen, maar het is toch te leuk om te laten schieten.
En dus gaan we ervoor. De nummers die allemaal voorbij komen kan ik niet reproduceren maar ik weet wel dat ik het hardste fiets van allemaal. Het gaat echt heerlijk en na een uur stap ik dampend van de spinning bike af. Ik waggel naar de kleedkamer en eigenlijk voordat ik weer op mijn fiets zit om naar huis te gaan ben ik van volledig kapot naar volledig hersteld. Wonderlijk…

Dan zondag, Moederdag, en de auto moet nog terug. Dus huppekee naar Wijchen om de auto terug te brengen en zelf maar weer terug te lopen. Ach ja, het leven is hard, haha.
Het lachen vergaat me wel een beetje wanneer ik vertrek. Ik heb wind tegen en aangezien ik in een bijna rechte lijn naar Nijmegen moet betkent dat dus tien kilometer kopwerk doen. Ik denk aan het uur van vrijdag en besluit dat hoedan ook ik dat moet evenaren. Met wind tegen heb ik weleens gelezen heb je al snel zo’n 10 % effectiviteits verlies, dus een tijd onder het uur vind ik wel acceptabel.

Het begint lekker en ik ben goed onderweg, alhoewel ik van de snelheid eigenlijk niet echt goed weet heb. Ik besluit er gewoon voor te gaan en op ongeveer 3/4 gooi ik de handrem los en doe er nog een versnellinkje bij. Ik ‘finish’ met twee viaducten en wind tegen in 56′ en een beetje. In plaats van 10 % verlies boek ik bijna hetzelfde aan winst. Hoe raar kan het lopen.

Het stemt me bijzonder hoopvol om binnenkort maar weer eens een wedstrijdje uit te gaan kiezen en te kijken hoe ik er werkelijk voorsta. Ik krijg er steeds meer zin in en voel dat ik helemaal op de weg terug ben.

Categories
Blog

Gisteren in de bossen….

gelopen met Emil. Het was een heerlijke dag en we hadden afgesproken in de bossen te gaan lopen omdat een tijdje geleden Emil iets voelde ‘knakken’op de wreef van zijn voet.

We zouden dus rustig aan beginnen. We hebben een schema voor de 10 km in juni opgestart. Zo kunnen we allebei weer een beetje gaan opbouwen en verder uitwerken.

In het bos komen we een route tegen die we nemen. Het schema vraagt om 30 minuten. Al snel check ik even de snelheid die we lopen. We zitten op 12 km per uur, hetgeen iets te hard is.

We proberen iets van tempo terug te nemen maar dat is altijd moeilijk omdat je nu eenmaal lekker loopt wat op dat moment lekker loopt.

Het tweede rondje gaat al wat beter qua tempo bewaren maar we lopen nog steeds ruim boven de tien km gemiddeld. Dat beloofd wat om bij te stellen aan het schema. We meoten maar eens kijken of het niet wat eerder kan en met een iets hogere snelheid.

W